Als je yoga beoefent, beweeg je vanuit de beginpositie naar de eindhouding. Deze eindhoudingen lijken enorm belangrijk geworden in yogaland. Je kunt ze overal bewonderen, online, tijdschriften en ja, ook in mijn boeken. Wat mij opvalt, en daar onderscheiden mijn boeken zich in, is dat je vaak met ‘kort door de bocht’ instructies bij de eindhouding komt. Oftewel in digitale termen, de yoga-tomtom brengt je niet altijd easy op het gewenste adres.

 

Waarom niet easy? Door mijn achtergrond in de wielersport had ik korte hamstrings en een stijve rug. Een uitdaging, want hoe kun je je hamstrings strekken wanneer je rug niet eens in staat is om ze aan te sturen? Dat wist ik toen ook niet, anders was ik veel eerder met yoga begonnen. Daarnaast spelen menselijke factoren ook mee, vrijwel ieder mens loopt rechtopstaand, naarmate we ouder worden gaan we steeds meer voorovergebogen lopen. Het skelet verandert, bij de een wat meer dan bij de ander. De gevolgen van die chronische spanningen kunnen pijnlijk zijn, denk aan rugpijnen, klachten in schouders, nek, heupen en benen. Dit heeft invloed op hoe jij in het leven staat, je kunt angsten, somberheid, depressie etc. ervaren, wat geen pretje is. Yoga kan veel betekenen in het oplossen van al die structurele spanningen. Maar niet door eenvoudig je tomtom erop los te laten. Want laten we eerlijk zijn een tomtom werkt goed wanneer er geen omleidingen, nieuwe wijken, doodlopende straten etc. zijn. Gebeurt dat wel, dan heb je niet veel aan je tomtom, Zo is het in je lichaam ook, hier stikt het van de opgebroken wegen, omleidingen, doodlopende straten etc. Sommige delen van ons lichaam kunnen zo ongevoelig  zijn dat hele stadswijken uit ons bewustzijn zijn verdwenen. Probeer jezelf dan maar eens richting te geven!

 

Ik zeg geregeld “Daag jezelf uit maar luister naar je lichaam’, zoals je hierboven kunt lezen kan dat alleen als je kunt voelen in je lijf. Anders ben je meer gebaat bij het aanspannen van de juiste spieren. En het aanspannen van de juiste spieren, voelen hoe je in een houding komt en er dan ook gecontroleerd weer uit gaan is nogal een dingetje voor de meesten.

 

Dus het simpele tomtom voorbeeld werkt vaak niet! Het vergt (zelf) kennis om zicht te krijgen in jezelf en dat jij je niet (even) in een houding beweegt. Houdingen draaien erom dat je spierspanning isoleert en deze boven water krijgt voordat je in de eindhouding bent. Wanneer je dat bereikt, kom je oog in oog te staan met die spanningen en leer je kijken vanuit een ander perspectief. Een perspectief waarin je de spanning oplost. Pas als je daar bent, kun je gaan luisteren naar je lichaam. Blijf je erom heen bewegen, of kun je er simpelweg niet bijkomen, zoals ik veel in mijn lessen zie. Dan blijven de spanningen op de achtergrond aanwezig, zelfs als het plaatje van de eindhouding er leuk uitziet.

 

Voer jij bewust je yogahoudingen uit en kun je voelen in je lijf, of beweeg jij zoals het je is aangeleerd zonder dat je voelt wat het met je doet?

 

Ik ben benieuwd!