Gelukkig zijn, wie wil dat nu niet? De definitie van geluk als zijnde het ervaren van plezier en voldoening. Gelukkig zijn is een staat van bewustzijn. Een manier van denken. Niet iets wat je kunt kopen of verkrijgen met behulp van spullen of acties die anderen voor je kunnen fixen. Je hebt niemand nodig om in die staat te komen. Sterker nog: die staat van gelukkig zijn kun je zelf creëren. Het gaat er niet om hoe je er uit ziet, hoeveel geld je hebt of hoe succesvol je bent etc etc.

Waarom trap je regelmatig in de valkuil door te geloven, als-dan? Als we die baan hebben, dat ding kopen, die klus binnen halen, weer in die broek passen, als diegene doet wat ik belangrijk vind, dán ben ik eindelijk gelukkig. Het is een verslavende gedachte die maar al te vaak hardnekkig de kop op steekt. Zaken en mensen die buiten jou liggen, maak jij verantwoordelijk voor jouw staat van zijn. En daarmee maak jij je afhankelijk van de wispelturigheid van wat het leven ons dagelijks voorschotelt.

Waarom volg jij gedachtenpatronen en bijbehorende gedragingen waarvan je innerlijke wijsheid al lang weet dat het je alleen maar verder verwijdert van jouw geluk? Creëer jij een illusie om controle te kunnen hebben? Als we maar hard werken, goed ons best doen of een bepaald offer brengen, dan komen we er wel. Allemaal zaken waar we invloed op denken uit te kunnen oefenen. De behoefte aan controle is een sterke drijfveer, maar maakt het je gelukkig?

In het bedrijfsleven zijn leiderschapsassessments populair, hier komt die als-dan beweging duidelijk naar voren. Managers die erg hard aan het werk gaan voor hun medewerkers. ‘Zou je niet zus of zo doen? Zal ik je hierin begeleiden? Als je het nou op X manier aanpakt? “ Alle tips, trucs en hulpbronnen willen ze aan hun medewerkers aanbieden, of is het eerder door de strot duwen? Alles om willens en weten tot resultaat te komen.
Waarom trekken en duwen ze zo? Vaak om de medewerker te overtuigen van wat er gedaan moet worden in de hoop ze zo in beweging te krijgen. Drijfveer controle? Mijn advies: Vertraag het gesprek. Probeer meer te volgen waar de ander zit. Onderzoek wat er bij de ander speelt wat hem of haar in de weg zit. Vertrouw er op dat je medewerkers heus wel hun verantwoordelijkheid willen en zullen nemen etc etc. Dat lukt prima als ze zich niet meer afhankelijk voelen. Pas als jij je deze wijsheid weer herinnert, kan je oprecht nieuwsgierig en ontspannen vragen naar de belevingswereld van de ander. Zo’n gesprek wordt dan opeens heel plezierig en geeft voldoening. Pas dan heb je impact en invloed op de ander… en word jij gelukkiger. Hoe mooi is dat?
Dit is een van de vele voorbeelden, gelukkig zijn heeft vele aspecten……